De heilige ruimte
Tussen het ideaal en de praktijk en tussen de gedachte en de werkelijkheid is een ruimte die vraagt om deze aanwezigheid.
Heiligheid hoeft niet strikt verbonden te zijn aan het goddelijke. Het is eerder een reflectie van iets groters, een persoonlijke ervaring van een universele bron. Dit betekent dat het heilige zich openbaart in de persoonlijke zoektocht naar betekenis, terwijl het de oorsprong vindt in iets dat groter is dan het individu. Deze inherente orde is niet religieus van aard maar beïnvloedt het menselijk bestaan toch diepgaand.
Verlangen
Het heilige wordt daarom ervaren als een spiegeling van iets buiten onszelf, als een subjectieve interpretatie van een objectieve waarheid. Want net zoals een sterrenhemel voor iedereen dezelfde is, zijn de vragen en betekenissen die we daarin vinden anders. Het Boek der Heilige Wet (de bijbel) is een zo een levend symbool van kennis die ontdekt verlangt te worden. Haar kennis is niet statisch daar zij kennis opwekt die spreekt over het individu als persoonlijk, wiens evenbeeld te vinden is in het reliëf van de geschiedenis en mythe van mens.
Verborgen en geopenbaard
De actieve kern van heiligheid -haar scheppende kracht- ligt in het vermogen om het persoonlijke te ontdekken in dat onpersoonlijke. Het vinden van het subjectieve in het objectieve. Het leren zien van jezelf in de ander. Het heilige toont zich in die momenten waarop het verborgene samenvalt met het geopenbaarde, en het transcendente zichtbaar wordt in het immanente.
Persoonlijk proces
Om het heilige te benaderen, moeten begrippen persoonlijk worden gemaakt. Definities uit woordenboeken dienen slechts voor oppervlakkige beschouwing; ze kunnen niet de diepere, subjectieve processen van begripsvorming bevatten. Levende kennis ontstaat door persoonlijke ervaringen, gevoelens en intuïties, die ons inzicht geven in de relatie tussen het bekende en het onbekende.
Graveren of insnijden
Het heilige blijft in beweging. Het kan niet vastgelegd worden in een enkel beeld of definitie. Zij bestaat juist in de beweging van ontdekken, van een voortdurende openbaring. Vastleggen is de illusie van het gevonden-hebben zonder dat proces van persoonlijke verkenning.
En laat het onbekende onbekend.